Obok mnie.

Zmrużone oczy z przemęczenia, z kręgosłupem podobnie. Nie mam już nóg. Mały plecaczek wspomnień przyjemnych i tych nie też. Zapomniałam jak to jest pisać, moje palce już nie pamiętają jak to jest. Ale to chyba nie jest jakiś wielki problem, biorąc pod uwagę fakt, że zawsze można do tego wrócić. Właśnie tak, jak teraz.
Pamiętam jak zawsze przy tej piosence zwalniałam tempo, tylko po to, by przy nawale pracy posłuchać jej choć przez chwilę. Wiesz, taki slow motion ze schabowymi na półmiskach w dłoni, ale tło nie ulegało zwolnieniu.
Chciałabym móc napisać coś więcej, ale patrząc na cały tydzień wstecz i na ową porę nocy, tylko na tyle mnie stać.

Niech Wam też zwolni czas. I niech przyjdzie chwila, kiedy spokojnie będziecie mogli ją zaśpiewać, bądź wyrecytować.

"When the end has come and buildings falling down fast
When we're spoilt the land and dried up all the sea
When everyone has lost their heads around us
You will find him you'll find him next to me."